منظومه ي خورشيدي ما
هشت سياره و بيش از 300 ماه
مانند عقربه هاي ساعت به دور خورشيد مي گردند
ولي به اين شکل شروع نشده است
منظومه ي خورشيدي داراي يک تاريخ دراز مدت خشن است
منظومه ي خورشيدي اي که ما امروزه مي بينيم
بازمانده هاي آخري از آشوب اوليه هستند
و در آينده آشوب باز خواهد گشت
کل مهره هاي منظومه ي خورشيدي ما
از هم خواهند پاشيد
از آغاز تا پايان
اين طور منظومه ي خورشيدي ما کار مي کند
تيم ترجمه سايت علمي بيگ بنگ bigbangpage.com
ميلياردها ستاره در کهکشان راه شيري وجود دارد
يکي از آنها خورشيد ماست
و به دور خورشيد يک سيستم از سياره ها و ماه ها مي گردند
يک سيستم خورشيدي
منظومه ي خورشيدي ما واضحا يک منظومه ي سياره اي با ارزش است
و اين سوال را پيش مي کشد
آيا منظومه هاي سياره اي ديگري مانند ما وجود دارد
که به دور ستاره ي خود بچرخند؟
براي فهميدن اين موضوع,مارسي آسمان را با کک,يکي
از بزرگترين تلسکوپ هاي بصري کاوش مي کند
که در ارتفاع 4200 متري قله ي مائوناکيا در هاوايي قرار دارد
و به دنبال منظومه هاي خورشيدي جديد در مسافت هاي دور است
حقيقت حيرت آور اين است که کهکشان راه شيري ما
شامل حدود 200 ميليارد ستاره مي باشد
و بسياري از آن ستاره ها منظومه هاي سياره اي خود را دارند
منظومه ي خورشيدي ما با هشت سياره ي خود
تنها نيست
ميليارد ها منظومه هاي سياره اي برادارانه ي
ديگري,آن بيرون وجود دارد
البته ستاره شناسان اميد دارند تا منظومه ي خورشيدي ديگري پيدا کنند
که سياره اي مانند زمين داشته باشد و آن ها قرار است شروع خوبي داشته باشند
تا الان مارسي و ديگر ستاره شناسان
بيش از 360 ستاره با سياره هاي گردنده به دور خود پيدا کرده اند
يکي از کشف هاي هيجان انگيزي که ما انجام داديم
که آن ستاره ها نه فقط توسط
يک سياره بلکه معمولا
دو,سه,چهار يا بيشتر سياره دور خود دارند
سياره ها گروهي مي آيند
و شبيه به گروه سياره اي
که ما اينجا دور خورشيد داريم و از آن لذت مي بريم است
براي اولين بار
دانشمندان مي توانند در بعضي جزييات آنها را مورد مطالعه قرار بدهند
ما مي توانيم مشاهده کنيم که چگونه سيارات همچنان که به دور
خورشيد خود مي گردند گرم مي شوند
به عنوان مثال ما ديديم که يک سياره
همچنانکه به دور خورشيد خود مي گشت سرد و گرم مي شد
و ما قهميديم که داشتيم طرف
شب سياره و سپس طرف
روز سياره را مي ديديم
اين اختلاف دما بود
ما داشتيم طلوع و غروب خورشيد در يک سياره در يک
منظومه ي خورشيدي ديگر را مي ديديم
ولي آن سياره هيچ شباهتي به زمين ندارد
و همينطور بسياري از اين منظومه هاي خورشيدي جديد کشف شده
هيچ شباهتي به منظومه ي خورشيدي ما ندارد
سياره هاي آنها بسيار بزرگ هستند...بسيار بزرگتر از سياره ي مشتري
بعضي از آنها وحشيانه به دور ستاره مي چرخند
بعضي ها در جهت مخالف مي چرخند
و بعضي ميلياردها مايل در فضا پرتاب مي شوند
و سپس به سمت ستاره ي خود شيرجه مي زنند
تعدادي بسيار به ستاره ي خود نزديک هستند
که سطح آن تبخير مي شود
اگر کاملا ترسناک نباشد حداقل عجيب است
منظومه هاي سياره اي يک تنوع وسيع را از
ساختارهاي متفاوت,اندازه ها,جرم
و حجم سياره ها و غيره پيش کش مي کنند
که به تعبيري منظومه ي خورشيدي ما يک
از هزاران نوع از منظومه هاي سياره اي مي باشد
مي تواند از هر نوعي باشد و هر منظومه ي خورشيدي اي از يک نوع است
ولي همگي در يک چيز شريک هستند
هر کدام با يک ستاره آغاز مي شوند
اول,يک ستاره در ابري از گاز و گرد و غبار به نام سحابي متولد مي شود
اين سحابي عقاب است
اين ها ارکان آفرينش هستند
و اين سحابي کله اسبي مي باشد
يک پرورشگاه بزرگ ستاره ها
چيزي که دانشمندان سعي داشتند بفهمند
اين بود که چه چيزي جرقه ي فرآيند توليد ستاره را مي زند
يک احتمال اين است که يک انفجار ابرنواختري نزديک
اتفاق بيافتد
و با اين ابر
مولکولي بي ضرر تغيير يافته برخورد کرد
و به آن ضربه مي زند
و به سمت پايين فشرده مي کند تا جاذبه کنترل را در دست بگيرد
همين که جاذبه کنترل را در دست بگيرد
ابرها شروع به منقبض شدن مي کنند
و بيشتر و بيشتر گاز مي مکد تا به يک صفحه ي چرخنده ي بزرگ تبديل شود
جاذبه ي در مرکز همه چيز را له مي کند
و به يک توپ فوق العاده داغ چگال تبديل مي شود
و داغتر و داغتر مي شود
ناگهان اتم هاي گاز شروع به گداخت مي کنند
و ستاره مشتعل مي شود
گرد و غبار و خرده سنگ هاي باقيمانده
يک صفحه ي گرد تشکيل مي دهند که به دور ستاره ي جديد مي چرخند
و شامل بنياد
سيارات,ماه ها,ستاره هاي دنباله دار
و سيارک ها هستند
در سال 2001 تلسکوپ فضايي هابل
سحابي جبار را رصد مي کرد
و اين عکس از يک ستاره ي جوان را گرفت
که با اين صفحه ها محاصره شده بود
اين يک عکس از تولد يک منظومه ي خورشيدي است
هروقت من به اين عکس هاي زيبا از سحابي ها نگاه مي کنم
چيزي که من را واقعا تحت تاثير قرار مي دهد
اين است که اين عکس ها کودکي منظومه ي خورشيدي خودمان است
ما زماني شبيه اين ها بوديم
اين عکس هاي تيره درهاي فهم اين که چطور
منظومه هاي سياره اي شکل مي گيرند را باز کرد
ما اين اولين ابزار ساخته شده ي جالب را داريم
که مي توانيم از سياره ها در
حال تشکيل عکس بگيريم
اين يک موقعيت جالب است
تا ما ببينيم سياره ها دور ديگر ستاره ها تشکيل مي شوند
و به موجب آن به ما يک نظر اجمالي
راجع به اين که چطور منظومه ي خورشيدي خودمان تشکيل شده است
دانشمندان فهميده اند که ستاره ها از کجا مي آيند
ولي نمي دانند که چطور سياره ها از اين صفحه ي گاز و گرد و غبار رشد مي کنند
جواب مسئله با يک اتفاق
داخل ايستگاه بين المللي فضايي کشف شد
فضانورد دان پتتيت
داشت با دانه هاي نمک و شکر در
بي وزني فضا آزمايش مي کرد
وقتي که پتيت به فرآيند تشکيل سياره ها
از گرد و غبار کيهاني دست يافت
استن لي آزمايش را از اتاق کنترل نگاه مي کرد
يکي از پروژه هاي علمي دان
اين بود که کيف هايي را که نوشيدني ها را در آن انبار مي کرديم بگيرد
و چيز هاي ديگر مانند شکر ونمک در آن بگذارد
و يک کيفي بود که اون فقط پودر قهوه در آن گذاشت
سپس او کيف ها را متورم کرد
و با اين ذرات داخل آن
متوجه شد که ذرات فورا به صورت دسته اي شروع به پريدن مي کنند
انها گوله هاي گرد و خاک کوچک درست کردند
ما زماني را صرف تماشاي آنها کرديم
من گفتم دان اين خارق العادست
تو الان يک مشکل 40 ساله در علم سياره اي رو حل کردي
فضانورد پتتيت چيز بزرگي کشف کرده بود
در جاذبه ي صفر فضا
ذرات گرد و خاک جداگانه شناور نيستند
آنها دسته اي به هم مي چسبند
اين گونه است که سياره ها ي با عضمت از گرد و خاک کيهاني درست مي شوند
ذرات گرد و غبار با هم بر خورد مي کنند و مي چسبند و رشد مي کنند
و به ذرات بزرگتر گرد و غبار تبديل مي شوند
وسرانجام به سنگ ها تبديل مي شوند
هر چه قدر سنگ ها بزرگتر باشند
جاذبه ي بيشتري هم دارند
سنگ شروع به خوردن همه چيز در اطراف خود مي کند و بزرگتر مي شود
بزرگتر و سنگينتر مي شود
و سنگ هاي بزرگتر و بزرگتر را مي خورد
در نهايت,تعدادي از اين سنگ ها به سياره ها تبديل مي شوند
اين اتفاقي است که در منظومه ي خورشيدي ما افتاده است
4.6 ميليارد سال پيش
حدود 100 سياره ي جوان وجود داشت
که به دور خورشيد جديد مي چرخيدند
برخورد ها اجتناب ناپذير بود
در ابتدا منظومه هاي خورشيدي خشن هستند
براي ما هم همين طور بود
در ابتدا با حدود 100 سياره ي کوچک جديد شروع شد
پس چطور از 100 سياره ي کوچک
به 8 سياره در امروز رسيديم؟
ما جواب را با مطالعه ي
فرگشت منظومه هاي خورشيدي ديگر فهميديم
ما ديديم منظومه هاي خورشيدي سياره ها را تشکيل مي دهند
و به طور ناگهاني آنها اين صفحه هاي بزرگ را در دور خود داشتند
اين صفحه ها بايد از برخورد هاي عظيم باشد
اگر سياره ها در منظومه هاي ديگر به هم برخورد مي کنند
آنها در منظومه ي خودمان هم احتمالا به هم برخورد مي کردند
ما حالا مي دانيم که همه ي منظومه هاي خورشيدي اين کار را
قبل از اين که آرام بگيرند انجام مي دهند
اين روشي است که آنها ساخته مي شوند
منظومه ي خورشيدي مطلوب و مرتب و منظمي که امروزه مي بينيم
هميشه اين طور نبوده است
در روزهاي اوليه ....اساسا يک چند ميليون سالي
بعد از اين که سياره ها شروع به شکل گرفتن کردند
چند جفت يا حتي چند صدتا از اين سياره هاي جوان وجود داشت
که به اطراف منظومه ي خورشيدي پرش مي کردند
آنها با يکديگر برخورد مي کردند
گاهي اوقات آنها در هم فرو مي رفتند و سياره هاي بزرگتري تشکيل مي دادند
و گاهي اوقات آنها به يکديگر برخورد مي کردند
و به ذرات کوچکتري تقسيم مي شدند
يک ترافيک سنگين در منظومه ي خورشيدي جديد بود
اشيايي با اندازه ي مختلف
آنها مجبور بودند تا با هم برخورد کنند
بعضي از سياره ها بزرگتر مي شدند
و همچنين برخوردها
من دوست دارم تصور کنم که چطور خواهد بود
اگر در زمين اوليه ايستاده باشي
و به آسمان شب نگاه کني
اوضاع به نظر متفاوت مي آمد
سياره با سياره برخورد مي کرد
و فقط بزرگترها باقي مي ماندند
باقي به تکه هاي کوچک تقسيم مي شدند
چيزي بسيار بزرگ به عطارد(تير) جوان برخورد کرده است
که پوسته را کنده است
و فقط هسته ي آهني را باقي گذاشته است
زمين جوان هم از زير اين قضيه فرار نکرده است
يک شئ به اندازه ي زمين
به مرکز زمين برخورد کرده است
و مقدار زيادي از پوسته ي زمين را به فضا پرتاب کرده است
خاک ريزه هايي دور زمين مي چرخيدند
که سرانجام بهم آميخته شدند و ماه را تشکيل دادند
اين مسابقه ي ضربات براي تشکيل ماه 500 ميليون سال طول کشيد
چيزي که ما الان مي بينيم
مريخ و زمين و عطارد و زهره
اين سياره هاي داخلي منظومه ي خورشيدي
نجات يافتگان هستند
اينها همان هايي هستند که از اين مقدار برخورد عظيم زنده بيرون آمدند
خرده خاک ها يي که از برخورد سياره هاي نوزاد ماند
در کمربند سيارکي سر در آوردند
يک زباله داني سنگي از باقي مانده هاي قسمت هاي سياره ها
بيشتر برخورد هاي بزرگ در قسمت داخلي
منظومه ي خورشيدي اتفاق افتاد
ولي يکي از سياره هاي بيروني,اورانوس
هم ضربه خورده است
يک راز,چون سياره هاي بيروني اکثرا از گاز تشکيل شده اند
و به مقدار زيادي از خشونت قسمت داخلي منظومه ي خورشيدي در امان مانده اند
هسته هاي سنگي شکل گرفتند و سپس گاز به دور آنها جمع شده است
اين اتفاقات در واقع بسيار سريع رخ داده اند
در شرايط نجومي...فقط حدود يک ميليون سال
و اين سياره هاي غول آسايي هستند که ما امروزه مي بينيم
آنسوي غول هاي گازي,مشتري و زحل
اورانوس و نپتون قرار دارد
اين دو از گاز و يخ تشکيل شده اند
و ماوراي آنها کمربند کويپر قرار دارد
يک نوار از سنگ هاي يخي و سياره هاي کوتوله(کوچک) چرخنده
ما قبلا فکر مي کرديم که يکي از اشياء کمربند کويپر,پلوتو
نهمين سياره است
ما تصميم گرفتيم که پلوتو يک سياره ي کوتوله است
مقدار زيادي که بيش از 3 ميليارد مايل
با خورشيد فاصله دارند و به دور آن مي چرخند
ميليون ها از اين شئ ها در آن بيرون وجود دارد
آنها بسيار دور و کمرنگ هستند که ديدن آنها سخت است
آنها باقي مانده ي تشکيل خود
منظومه ي خورشيدي هستند
کمربند کويپر لبه ي نفوذ و تاثير خورشيد را علامت گذاري مي کند
گرما و نور زيادي دور تر از
آنجا وجود ندارد
ولي کمربند کويپر انتهاي منظومه ي خورشيدي ما نيست
يک توده از تريليون ها اشياي يخي
که حتي از آن هم دورتر مي باشند و به آن ابر اورت ميگويند
ابر اورت آنقدر دور است
که نور خورشيد يک سال کامل طول مي کشد تا به آنجا برسد
از لبه ي بيروني منجمد تا ستاره ي داغ در مرکز
منظومه ي خورشيدي ما باثبات به نظر مي رسد
همه چيز منظم و در جاي خود ظاهر مي شود
ولي چيزي درست نيست
اورانوس و نپتون در جاي اشتباهي قرار گرفته اند
سياره هاي منظومه ي خورشيدي
از يک صفحه ي بزرگ از گاز و گرد و غبار تشکيل شده است
چهار سياره ي سنگي داخلي نزديک به خورشيد
و غول هاي گازي دور از آن
ولي اورانوس و نپتون به نظر جابجا شده مي آيند
مقدار کافي از مواد با اين مسافت از خورشيد وجود نداشته است
تا سياره هايي به اين بزرگي درست کند
پس آنها آنجا چه مي کنند؟
اين ما را به نظريه اي مي کشد که اورانوس و نپتون
بسيار نزديک به خورشيد تشکيل شده اند
و شديدا به سمت بيرون هل داده شده اند
پس چه چيزي مي تواند اين دو سياره ي بزرگ را سرتاسر
منظومه ي خورشيدي هل بدهد؟
ما باور داريم که مشتري و زحل
در اين آرايش فضايي خنده دار گرفتار شدند
هر بار که زحل يکبار به دور خورشيد مي گردد
مشتري به دور خورشيد دوبار مي گردد
و اين آرايش
به سياره ها اجازه مي دهد هنگامي که از کنار يکديگر
رد مي شوند به هم ضربه بزنند
و اين باعث مي شود که کل منظومه ديوانه شود
جاذبه ي ترکيب شده ي زحل و مشتري
به اورانوس و نپتون ضربه ي شديدي مي زند
و آنها را از خورشيد دور مي کند
هنگامي که آنها به سمت بيرون مي روند
اين دو سياره سيارک ها و خرده سنگ هاي ديگر
باقي مانده از تشکيل سيارات ديگر را شخم مي زنند
اين ميلياردها قطعه سنگ را به همه جهت مي فرستد
بعضي سنگ ها کمربند سيارکي را تشکيل دادند
ولي اکثر آنها به بيرون پرت شدند تا کمربند کويپر را درست کنند
مقايسه اي که من دوست دارم استفاده کنم اين است که به يک بازي بولينگ فکر کنيد
وقتي توپ هاي بولينگ پايين مي روند و ميله هاي بولينگ را خراب مي کنند
اين اتفاقي است که در قسمت بيروني منظومه ي خورشيدي افتاده است
فشار گرانشي
از مشتري و زحل آنقدر قوي بود
که جاي دو سياره را با هم عوض کرد
به نظر مي آيد اين امکان دارد که اورانوس و نپتون
با شيوه اي ديگر تشکيل شده باشند
نپتون از اورانوس به خورشيد نزديکتر بود
ولي اين فعل و انقعالات گرانشي
جاي آنها را عوض کرده است
اين طوفان سنگ ها بود
که اورانوس و نپتون به آن برخورد کردند
و مثل يک ترمز رفتار کردند
و سرعت آنها را در مدارهايي که امروزه هستند پايين آوردند
ايده ي جابه جايي سيارات شايد احمقانه به نظر بيايد
ولي دانشمندان اين اتفاق را در منظومه هاي خورشيدي ديگر مشاهده کرده اند
و حالا فکر مي کنند که اين روشي است که همه ي منظومه هاي خورشيدي با آن کار مي کنند
وثتي ما به درون کهکشان نگاه مي کنيم
و به سياره ها دور ستاره هاي ديگر نگاه مي کنيم
ما شواهد زيادي از آن اتفاقات,در
حال رخ دادن در جاي ديگر مي بينيم
در يک منظومه ي بسيار دور
داشنمدان چيزي
کاملا از دور خارج شده را تشخيص دادند
يک سياره به بزرگي مشتري
که مانند مشتري اي که ما مي شناسيم رفتار نمي کند
بعضي از اين سياره هاي بزرگ
در مدار نزديک به ستاره ي ميزبان خود پيدا شده اند
و چند روز...فقط چند روز طول مي کشد
تا به دور ستاره ي ميزبان خود بگردند
بديهي است که مشتري هاي نزديک به ستاره
توسط ستاره سرخ مي شوند
و دماي سياره را
تا هزار يا 2 هزار درجه ي سلسيوس بالا مي برند
هيچ راهي وجود ندارد که يک غول گازي بتواند در چنين فاصله ي نزديکي تشکيل شده باشد
بسيار داغ است
تنها توضيح اين است که بايد بيرون از اينجا تشکيل شده باشد
و سپس به داخل حرکت کرده باشد
هيمن اتفاق هم مي تواند در منظومه ي خورشيدي
ما اتفاق افتاده باشد
دانشمندان مقادير زيادي از عنصر ليتيوم را بر
روي سطح خورشيد پيدا کرده اند
ليتيوم در حالت عادي در ستاره ها وجود ندارد
ولي در غول هاي گازي پيدا شده اند
شايد غول گازي ديگري در منظومه ي
خورشيدي ما وجود داشت
که به صورت مارپيچي چرخيده است و به ستاره برخورد کرده است
اين مي تواند وجود ليتيوم در ستاره را توضيح بدهد
اتفاق بسيار خشني افتاده است
آيا مي تواند يکي از اين سياره هاي به اندازه ي مشتري بوده باشد
که به سمت خورشيد در زماني بسيار دور پرت شده باشد؟
در آغاز
منظومه ي خورشيدي خشن و آشفته است
ولي در طي زمان آنها آرام مي گيرند و باثبات تر مي شوند
ولي باثباتي فقط يک توهم است
هر سياره اي در منظومه ي خورشيدي
هميشه در خطر نابودي است
همه نوع منظومه ي خورشيدي در کهکشان
راه شيري وجود دارد
بسياري از آن ها در مقياسه با ما عجيب به نظر مي آيند
بعضي از سياره ها از مدار هاي ديوانه واري پيروي مي کنند
بعضي ها به يکديگر برخورد مي کنند
بعضي هم در درون ستاره ي خود شيرجه مي روند
پس چرا مدارهاي سيارات خودمان
عادي و باثبات است؟
خب اين به آن خاطر است که همه ي سياره ها حرکتي
باقي مانده از تشکيل منظومه ي خورشيدي دارند
هنگامي که خورشيد داشت شکل مي گرفت
و وقتي که سحابي دور خورشيد متلاشي شد يک حرکت ذاتي وجود داشت
و آن به سياره ي ما يک سرعت اوليه داد
اصطلاحا,ما هميشه آزادانه داريم به سمت خورشيد سقوط مي کنيم
ولي چون سرعت ما زياد است اين اتفاق نمي افتد
گشتن به دور خورشيد به اين معني است
به يک چرخ و فلک فکر کنيد
هر چه قدر سريعتر بچرخد
شما از مرکز دورتر و دورتر پرتاب مي شويد
وقتي که سرعت شما کم مي شود
شما سرعت حرکت را از دست مي دهيد و به سمت دروني برمي گرديد
اين اتفاقي است که براي سياره ها هم مي افتد
صفحه اي که سياره هايي که مي چرخيدند را متولد کرد
و دور حرکتي که از آن ماند
همه چيز را تا امروز چرخانده است
زمين با سرعت 66 هزار مايل در ساعت حرکت مي کند
و يک سال طول مي کشد تا به دور خورشيد بگردد
سياره هاي دورتر از خورشيد مدارهاي بزرگتري دارند
آرام تر حرکت مي کنند و مدت زمان بيشتري طول مي کشد تا به دور خورشيد بگردند
زحل هر 29 سال يکبار به دور خورشيد مي گردد
نپتون 164 سال
هر سياره بر روي يک مسير دقيق به دور خورشيد ثابت مي ماند
واين براي ما چيز خوبي است
منظومه ي خورشيدي يک نوع خوشبختي
از فواصل مراعات شده ي سياره دارد
با حلقه هاي مداري نزديک
که کل مجموعه را از متلاشي شدن
وخرد شدن و در باد پخش شدن محافظت مي کند
اگر منظومه ي خورشيدي ما
مدارهاي منظم و مرتب و دايره وار نداشت
زمين اينجا نبود
و ما اينجا نبوديم تا در مورد آن صحبت کنيم
سياره ها بر روي مدارهاي باثبات و امن هستند
ولي ميلياردها سيارک ها وستاره هاي دنباله دار از اين قضيه مستثني هستند
بسياري از آنها به قسمت داخلي منظومه ي خورشيدي با سرعت حرکت مي کنند
و وقتي که آنها اين کار را انجام دادند مراقب باشيد
دهانه ي برخورد شهاب سنگي که امروز مي بينيم
از يک شي صخره اي 150 فوتي آهني شکل گرفته است
که تقريبا 50 هزار سال پيش آمده
و به زمين برخورد کرده است
بعضي از اشيايي که در سر راه ما قرار دارند مي توانند بزرگتر باشند
به ماه نگاه کنيد
با دهانه هاي برخوردي پوشيده شده است
زمين هم زياد مورد برخورد قرار گرفته است
ولي دهانه ها ساييده شده اند
ما مي دانيم که در خليج مکزيکو حدود 65 ميليون سال پيش
يک سيارک بزرگ به زمين برخورد کرده است
سيارک با سرعت 45 هزار مايل بر ساعت حرکت مي کرده است
و وقتي برخورد کرده است
انرژي اي برابر 5 ميليارد بمب هيروشيما آزاد کرده است
و 70 درصد گونه ي زندگي بر روي زمين را محو کرده است
جند عدد ديگر از اين برخورد ها مي توانست حيات بر روي زمين را نابود کند
ولي باور کنيد يا نه زمين يک محافظ بزرگ دارد
مشتري بيشتر از يک قيافه ي زيبا
روبه روي تلسکوپ است
مشتري بسيار براي حيات در زمين مهم و ضروري است
جاذبه ي مشتري آنقدر زياد است
و در جاي مناسبي از منظومه ي خورشيدي قرار دارد
که زمين را از ستاره هاي دنباله دار
که از اعماق منظومه ي خورشيدي مي آيند
و توسط خورشيد تاب داده مي شوند و امکان دارد که به زمين بخورد محافظت مي کند
مشتري نقش
بزرگترين چوب بيسبال در منظومه ي خورشيدي را بازي مي کند
هنگامي که اين دنباله دارها مي آيند
اکثر آنها توسط مشتري از منظومه ي مشتري به بيرون پرت مي شوند
در سال 1994
دنباله دار کفش دوزک لوي 9 به طرف قسمت داخلي منظومه ي خورشيدي در حرکت بود
ولي نتوانست از مشتري رد شود
ستاره شناسان تماشا کردند که مشتري آن را تکه تکه کرد
و باقي را به سمت سطح سياره پايين کشيد
ما دنباله دارها را ديده ايم که به مشتري برخورد مي کنند
و توپ هاي آتشيني درست مي کنند که از زمين بزرگتر بودند
آنها بزرگترين انفجارهايي بودند
که تا به حال در منظومه ي خورشيدي ما ديده شده بود
اگر آن دنباله دار به ما مي خورد
سياره را پشت و رو مي کرد
و پايان حياتي بود که ما مي شناسيم
اگرمشتري آنجا نبود
ما اعتقاد داريم که ميزان برخورد در زمين
هزار برابر چيزي است که ما امروز ديديم
خوشبختانه زمين يک مدار عالي دارد
مشتري ما را در برابر دنباله دارها و سيارک ها محافظت مي کند
ما به اندازه ي کافي به خورشيد براي داشتن آب مايع نزديک هستيم
ولي نه آنقدر نزديک که آب تبخير شود
اين بهترين ترکيب براي حيات است
سوال اين است که
اگر منظومه ي خورشيدي ما مي تواند شرايط مطلوب را درست کند
آيا منظومه هاي خورشيدي ديگر هم مي توانند؟
شکارچيان سياره يک منظومه ي خورشيدي را کشف کردند
که 20 سال نوري فاصله دارد
و يک سياره دارد به اندازه ي مناسب
در مکاني مناسب
ستاره شناسان دور دنيا در منظومه هاي خورشيدي دور
به دنبال سياره هاي جديد هستند
تا الان آنها بيش از 420 سياره کشف کردند
اکثر آنها غول هاي گازي مانند مشتري هستند
ولي آنها هم خيلي به ستاره ي خود نزديک
يا خيلي دور هستند
تا اينکه در سال 2005 ستاره شناسان يک کشف هيجان انگيز کردند
آنها يک منظومه ي خورشيدي با سياره هاي سنگي مثل مال ما کشف کردند
اين سياره ها به دور ستاره اي به نام گليز 581 مي چرخيدند
اين ستاره و 4 سياره اش
بسيار عجيب شبيه منظومه ي خورشيدي ما بودند
چهار سياره اي که ما مي شناسيم
همگي خيلي نزديک به ستاره ي ميزبان خود مي گردند
هر چهار عدد آنها بسيار نزديکتر از
سياره ي عطارد,نزديکترين سياره ي ما
به خورشيد مي گردند
ولي گليز 581 يک ستاره ي کوچک است
به روشني و يا به گرمايي
که از آن پخش مي شود مثل خورشيد ما نيست
و سياره ها مي توانند بسيار نزديکتر به دور آن بچرخند
بدون آن که تبخير شوند
ما مي دانيم که چهار سياره به دور اين ستاره مي گردند
و چند عدد از آنها بسيار جالب هستند
يکي از آنها 2 برابر حجيم تر از زمين است
حالا اين مورد به خصوص بسيار به ستاره نزديک است
احتمالا بسيار گرم است...بسيار گرم براي حيات
ولي يک عدد ديگر وجود دارد
که 8 برابر حجيم تر از زمين است
و به قدر کافي از ستاره دور است
که امکان دارد در منطقه ي مسکوني باشد
مانند زمين
اين سياره در فاصله اي قرار دارد که مي تواند آب به صورت مايع وجود داشته باشد
و جايي که آب مايع قرار دارد مي تواند اقيانوس و حيات قرار داشته باشد
در مارس سال 2009 ناسا تلسکوپ فضايي کپلر را به فضا پرتاب کرد
ماموريت آن
جستجو براي يافتن سياراتي شبيه به ما
در منظومه هاي خورشيدي جديد بود
ما شايد سياراتي پيدا کنيم که جوي از متان داشته باشند
يا جوي از آمونياک داشته باشد
ما شايد سياراتي پيدا کنيم که با مواد آلي سنگيني پوشيده شده باشد
مواد قير مانند
ما شايد سياراتي پيدا کنيم که با آب پوشيده شده اند
من فکر مي کنم که يکي از تحقيق هاي باشکوه اينجا
در يک يا دو دهه ي آينده
فهميدن تنوع کامل
خويشاوندان سياره هاي زمين مانند است
که ممکن است آن بيرون در جهان وجود داشته باشد
با کپلر
ستاره شناسان انتظار دارند تا صدها
و يا هزاران منظومه ي خورشيدي جديد کشف کنند
به کهکشان راه شيري خودمان فکر کنيد
اين کهکشان تقريبا 500 ميليارد تا 1 تريليون ستاره دارد
درصد قابل توجهي از آن داراي سياره مي باشد
حالا فکر کنيد که چه تعداد کهکشان ما مي شناسيم
ما قطعا همه ي کهکشان ها در جهان
را پيدا نکرده ايم
ولي با آنهايي که مي توانيم عکس بگيريم
چيزي حدود 60 ميليارد کهکشان است
وقتي شما به آسمان شب نگاه مي کنيد
به سادگي در ديد چشم شما
حتي اگر نتوانيد آن را ببينيد
ميليارد ها منظومه ي خورشيدي در اطراف ما وجود دارد
و مي تواند منظومه ي خورشيدي اي وجود داشته باشد
که يک سياره مانند زمين داشته باشد
اگر يک بار اتفاق افتاده است..دوباره مي تواند اتفاق بيافتد
منظومه هاي خورشيدي براي هميشه دوام نمي آورند
مدارها متلاشي مي وند
سياره ها برخورد مي کنند
اين مي تواند براي ما هم اتفاق بيافتد
ولي اگر هم نيافتد
در 5 ميليارد سال آينده
يک فاجعه,به منظومه ي خورشيدي ما پايان خواهد داد
هيچ چيز براي هميشه دوام نمي آورد,حتي منظومه هاي خورشيدي
براي ما شايد الان باثبات به نظر بيايد
ولي درواقع خيلي آرام در حال از هم پاشيدن است
اگر منظومه ي خورشيدي در گذشته آشفته بود
اين به آن معني نيست که ديگر آرام شده است
هنوز يک احتمال از يک
مقدار هرج و مرج در آينده وجود دارد
در آينده
فشار گرانشي سيارات بر يکديگر
رفته رفته مدار آنها را بهم خواهد زد
شايد بعد از ميليارد ها سال
سيارات يکديگر را در اين مسير گرانشي هل بدهند
بطوريکه,سرانجام
دو عدد از سياره ها به يکديگر نزديک شوند
وقتي که اين اتفاق بيافتد...و خواهد افتاد
آن دو سياره مانند دو سي دو(يک نوع بازي) به يکديگر گير مي کنند
و يکي از آنها را يا هر دو را روانه ي
مدارهاي ديوانه وار کند
و شايد باعث خارج شدن يکي يا هر دوي آنها از منظومه ي خورشيدي شود
مريخ مي تواند از منظومه ي خورشيدي به بيرون پرت شود
يا عطارد امکان دارد با زمين برخورد کند
کل مجموعه اي که منظومه ي خورشيدي ماست
کاملا از هم خواهد پاشيد
منظومه هاي خورشيدي آغاز و پايان دارند
به همراه مقدار زيادي برخورد و تخريب
ولي هنوز نترسيد
اين ميليارد ها سال طول خواهد کشيد
ولي در سرتاسر عمر منظومه ي خورشيدي
احتمالاتي وجود دارند که مي آيند و مي روند
ولي چه اين باشد چه آن
منظومه ي خورشيدي ما به سرنوشت شومي دچار شده است
مانند همه ي منظومه هاي خورشيدي وقتي
ستاره ي در مرکز بميرد,پايان خواهد آمد
در 5 ميليارد سال
سوخت ستاره ي ما تمام خواهد شد
و به يک غول قرمز تبديل خواهد شد
گرماي آن افزايش پيدا خواهد کرد و سياره هاي داخلي را در خود فرو خواهد برد
سطح زمين خواهد سوخت
و درياها تبخير مي شوند
و زمين ذوب خواهد شد
خورشيد به قدر جايي که مدار زمين قرار دارد بزرگ خواهد شد
پس يک سناريو احتمالي براي پايان دنيا
اين است که ما براي يک مدت داخل خورشيد خواهيم بود
زمين توسط خورشيد بلعيده خواهد شد
و اصطلاحا سرخ و تبخير خواهد شد
بعد از يک مدت
غول قرمز هم از هم خواهد پاشيد
و يک جسد کوچک از يک ستاره به نام کوتوله ي سفيد باقي خواهد گذاشت
به اندازه ي زمين خواهد بود
و در طي ميليون ها يا ميليارد ها سال خنک خواهد شد
و اين پايان واقعي منظومه ي خورشيدي ما خواهد بود
از زمين
اين سياره ي سنگي مرده که قبلا پناهگاه
تمدن هاي پرتحرک زيادي بود
ما به بالا نگاه مي کنيم
و يک نقطه ي تيره که خورشيد ما است را مي بينيم
يک کوتوله ي سفيد,يک ستاره ي در حال مرگ تقريبا مرده
باقي مانده ي سياره هاي داخلي
به چرخش خود دور کوتوله ي سفيد ادامه خواهند داد
ولي سياره هاي بزرگ بيروني بدون تماسي زنده خواهند ماند
آنها در طي فاز
غول قرمز خورشيد گرم خواهند شد
ولي وقتي که خورشيد يک کوتوله ي سفيد است
سياره هاي بزرگ به خوبي زنده خواهند ماند
و با هيدروژن و هليوم خود ادامه خواهند داد(زنده مي مانند
اگرچه سردتر از آنچه که قبلا بودند
چون آن کوتوله ي سفيد ديگر آنها را گرم نخواهد کرد
ولو اينکه براي منظومه ي خورشيدي ما
اين 5 ميليارد سال در آينده است
احتمال دارد که اين اتفاق
براي منظومه هاي بسياري در جهان افتاده باشد
منظومه ي خورشيدي ما از آشوب رشد کرد
تا سرانجام از حيات حمايت کند
ما خوش شانس بوديم
ما تعداد مناسبي سياره داشتيم
در مکاني مناسب
در فاصله ي مناسب از يکديگر
که همه به دور نوع مناسبي از ستاره مي چرخيدند
ولي اين مي توانست يک داستان متفاوتي باشد
چيز هاي بسيار زيادي وجود دارد
که درباره ي منظومه ي خورشيدي ما خوب است
که با خورشيد شروع مي شود
خورشيد يک ستاره ي بسيار باثبات,ستاره ي آسان
يک شئ عالي براي حيات تا در اطراف آن رشد کند
اين احتمالا يک تصادف نيست که ما اينجا هستيم
يک زنجيره ي شگفت آور از اتفاقات
در طي ميليارد ها سال
منظومه ي خورشيدي ما را مکاني عالي
براي رشد حيات ساخته است
چيزي که ما امروزه مي بينيم هماني نيست که هميشه بوده است
و هماني نخواهد بود که در آينده خواهد بود
ما منحصر بفرد نيستيم
ولي اين راهي است که اشياء کار مي کنند
زمين بايد در مکان مناسبي باشد
سياره ها بايد در مکان مناسبي باشند
سياره هاي بزرگ بايد در مکان مناسبي باشند
تا از ما در برابر برخوردها محافظت کنند
همه ي اينها بايد درست انجام شود تا ما حيات را در زمين داشته باشيم
منظومه ي خورشيدي ما تنها منظومه ي سياره اي است که ما مي شناسيم
که از حيات پشتيباني مي کند
همچنانکه منظومه هاي خورشيدي مي روند
آيا اين ما را غير عادي مي کند يا کاملا معمولي؟
ما نمي دانيم
ولي هر هفته
ما منظومه هاي خورشيدي جديدي با سياره هاي
جديدي کشف مي کنيم
مي تواند فقط مسئله ي زمان باشد
قبل از اين که بفهميم
ما تنها نيستيم
مترجم:AmirGhool bigbangpage.com